GRIEKSE ZWERFHONDEN » BLOG EN SUCCESVERHALEN » Het verhaal van Storm!

Het verhaal van Storm!

Gepubliceerd op 16 november 2018 om 00:37

Het verhaal van Storm.

Storm hebben we samen met zijn broertje Zeus gevonden langs de weg hier in Griekenland.
Ik woon sinds een kleine 8 jaar in Griekenland en werd vanaf het eerste moment met mijn neus gedrukt op het fenomeen Zwerfhonden.
Mensen schoppen ze, jagen ze weg, vergiftigen ze, gebruiken ze als schietschijf of danken ze af na een paar jaar gebruikt te zijn als jachthond en laten ze achter op een veld of een stille weg.
Al binnen enkele weken nadat ik was 'geland' in mijn nieuwe woonplaats deed ik mijn rondje met zakken met oud brood, tafelresten en hondenvoer.
Maar het was vechten tegen de bierkaai.
Tijdens de strenge winters verschenen er steeds minder hondenvriendjes op de vaste voederplekken en ik realiseerde al snel dat alleen water en eten niet genoeg was om de winter te overleven.
Tegen de vrieskou kon ik niets doen.

En zo liepen we tegen 2 pups aan.
Een spierwitte (Zeus) en een wit, zwart, bruin gevlekte (Storm)
Zeus was kalm en lief.
Storm was de grootste terrorpup die je je kan bedenken.
Storm en Zeus zaten langs de kant van de weg, onder een pallet in het zonnetje.
Ze waren op dat moment al fors en wij gokten zo'n 3 maanden oud. Mijn (zwakke) hondenhart maakte een sprongetje en na het lichtelijk onder druk zetten van manlief (hij is niet zo'n hondenfan) zaten Storm en Zeus al snel op de achterbank.

We genoten volop van de twee kleintjes in ons super kleine (verboden voor dieren) appartementje.
Samen met Muppet (een kooiker meegebracht uit Nederland) was het super gezellig.
Na 4 weken gebeurde het bijna onvermijdelijke.
Zeus stierf aan Parvo en Storm bleef alleen over.
Storm, bleek als snel, was een serieuze Alfa-hond.
De dominantie droop er van af.
Zelfs bij de dierenarts pieste hij tegen de stellingen met hondenvoer en speelgoed. (dominantie-gedrag)
Storm luisterde niet naar commando's.
Het autorijden vond hij verschrikkelijk en liet dat aan ons weten dmv blaffen, grommen en vernielen van de achterbak.
Wij werden door wanhoop gedreven, maar ik gaf niet op.
Met de ervaring in mijn zak twee rottweilers te hebben groot gebracht, ging ik Storm te lijf.
Consequentie was hier het sleutelwoord.
Storm moest weten wie hier de baas was.
Dat was ik namelijk.
In hondenogen zijn ook de mensen deel van een roedel en er kan er maar 1 de baas zijn. Storm vond dat hij dat was, ik was het daar dus niet mee eens.
Weken volgden van opletten, corrigeren en afstraffen.
Ik ging zelfs zo ver dat wanneer Storm te dicht bij mijn bord eten kwam ik een diep gegrom liet horen vanuit mijn keel.
Waarschijnlijk liggen er nu een heleboel lezers dubbel van het lachen, maar geloof me, met een hond als Storm probeer je echt alles.
En nu is het dicht in de buurt komen van je (avond)eten over het algemeen helemaal geen drama, maar in Storm zijn geval heeft dat allemaal te maken met indruk maken, ontzag inboezemen en op die manier zijn dominantie afdwingen.
Ik zal jullie de details besparen, maar dankzij mijn pootje stijf houden, niet vallen voor die lieve ogen en die enorme oren, het continue corrigeren en mijn consequentie heb ik nu de allerliefste van de hele wereld.
Storm is inmiddels een dikke 7 jaar oud, hij weegt inmiddels 40 kilo en volgt alle commando's probleemloos op.

Ik heb inmiddels een aantal pups opgevangen en naar Nederland gebracht die we langs de straat hebben gevonden en zelfs op de vuilnisbelt.
En weet je..... onze lieve Storm heeft alle puppy-aanvallen geduldig ondergaan.
De laatste keer hingen er 6 pupjes aan zijn lip, blaften ze allemaal zo hard mogelijk, renden ze onder hem door en beten in zijn staart. Ik zag zijn staart langzaam tussen zijn achterpoten verdwijnen.
Hij keek me met grote zwarte ogen aan.
HELP ME!
Op dat moment heb ik de pupjes weggestuurd en Storm een hele dikke knuffel gegeven.
Want wat doet hij het goed.

#Trots
#nevergiveup

ps. De foto met Storm op de tafel is uiteraard een NO GO! Laat nooit je hond op dezelfde hoogte als jij zitten.
Maar je moet weten dat Max op dat moment een broodje in zijn handen had en Storm zo af en toe nog steeds zijn grenzen opzoekt. ;-)


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.