GRIEKSE ZWERFHONDEN » BLOG EN SUCCESVERHALEN » Vitamine L(iefde) voor Guusje!

Vitamine L(iefde) voor Guusje!

Gepubliceerd op 5 maart 2019 02:15

Daar sta je dan. In een bijna verlaten aankomsthal op vliegveld Eindhoven. Tien uur ’s avonds. Lichtelijk gespannen, want straks landt het vliegtuig met daarin onze nieuwe puppy! Onze eerste hond ook nog eens. Eerst nog even de papieren in orde maken. Het is net of we bij de notaris zijn.  Behalve onze pup Guusje, komen er nog twee andere honden aan. De nieuwe baasjes, sommigen met het hele gezin, staan ook al ongeduldig te wachten. Als het dan eindelijk zover is en de schuifdeuren gaan open, verschijnt Sylvia, als een soort reddende engel met om haar schouder een tas met daarin een heel schattig klein hondje, en een bagagekarretje met twee kooien. In de bovenste zit Guusje. Samen met haar broertje Gijs. Haha, wat een stank! Je kan ze al op een flinke afstand ruiken. Even een rustige plek opzoeken en dan begint het ‘uitpakken’. Iedereen is nu op zijn of haar ‘eigen’ hond(je) gericht. Guusje krijgt nog een laatste knuffel van Sylvia en dan is het aan ons. Ze gaat zitten. Voor Gijs heeft ze geen aandacht meer, waarschijnlijk ook vanwege alle stress.
’Til haar haar maar op’, luidt het logische advies. En dan lopen we met Guusje in de armen de hal uit, de kou tegemoet, op weg naar de parkeerplaats.

 

We hadden het al vaak voor de grap gezegd, ‘We krijgen een baby erbij’. En dat op onze leeftijd (50+)! Nou, dat grapje is nu dus de dagelijkse werkelijkheid. Een heerlijke werkelijkheid, wel te verstaan! Let wel, er verandert een hoop als je besluit een hond te adopteren. We hebben er goed over nagedacht, maar de eerste weken zijn heel erg vermoeiend. De administratie blijft liggen. Guusje loopt de hele dag achter ons aan. Bezoek houden we de eerste twee weken zo veel mogelijk buiten de deur. Tot groot ongenoegen van de kinderen. Hun vrienden en vriendinnen kunnen bijna niet wachten. Maar het is goed voor Guusje. Ze heeft de tijd nodig om ons te leren kennen en om uit te rusten. Ze groeit als kool en alle nieuwe indrukken moet ze natuurlijk ook verwerken. Maar wat doet ze het goed! We zijn snel aan elkaar gewend. Alleen het wandelen zorgt soms voor de nodige stress. Want de straten zijn hier af en toe net een racebaan. Eenmaal op het gras aangekomen ontspant ze meteen. En zodra Guusje andere hondjes ziet, gaat haar staartje omhoog en begint ze te kwispelen. Dan is ze bijna niet meer te houden en gaat stante pede op haar collega viervoeter af! Dus nu een paar keer per week met de auto naar het park (ze mag nog niet te veel lopen). Wat een feest. Voor haar en voor ons. Ze mag los en gaat dat ook letterlijk. Ze is duidelijk andere honden gewend. En de grote speelweide is een begrip voor hondeneigenaren in onze stad. We verheugen ons ook op de wandelingen die we over een paar maanden samen zullen kunnen maken!

 

‘Ik zie dat één belangrijk ingrediënt ontbreekt op uw lijstje’, zei de eigenaar van de dierenwinkel, waar we waren om alles voor onze nieuwe hond te kopen, glimlachend. “Oh, wat dan?”, vroeg ik hem enigszins bezorgd. De man keek zijn collega aan en zei toen heel serieus ‘Vitamine L’. “Vitamine L? Daar heeft de dierenarts ons helemaal niets over gezegd!”, zei ik verontwaardigd. Mijn dochter die me vergezelde, hield wijselijk haar mond. ‘Dan heeft u niet zo’n goede dierenarts’ zei hij op strenge toon. “Nou, ik heb toevallig een heel goede…”. Ik maakte mijn zin niet af. Het lachende gezicht van de verkoper sprak boekdelen. Haha, die L, zo bedacht ik me nog net op tijd, stond voor LIEFDE! En wat had hij gelijk. Sinds Guusjes komst is het een en al liefde in ons huis. Guusje geeft ons alle liefde die ze heeft en wij kunnen niets anders dan van haar houden. Oh, wat houden we van haar! Iedereen draagt zijn steentje bij. Met uitlaten, oppassen, knuffelen…

En we zijn nog nooit zo vaak buiten geweest. Zondagochtend vroeg, in de regen! Wat maakt het uit! We vinden het heerlijk.

 

Het is een feest om voor Guusje te kunnen zorgen. Met alle verantwoordelijkheden die daar bij horen! Het idee dat stichting Animal Welfare Association in Monemvasia Guusje en haar lotgenoten van de straat heeft gehaald, heeft opgevangen, verzorgd en naar hun nieuwe baasjes heeft gebracht in Nederland, is hartverwarmend. Hartelijk dank daarvoor! Want dat Guusje ook in Griekenland een grote dosis vitamine L heeft gehad, is ons overduidelijk!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Esther van Paassen
5 maanden geleden

Hallo,
Wij zijn al een poosje aan het bedenken en kijken, voor een leuk, lief gezinshond(je) zelf ben ik wat allergisch, maar kortharig ras zoals Djax is geen probleem. ( wat voor ras is het en neem aan dat hij tot kniehoogte zal worden.
Wij zagen Djax op de foto en waren op slag verliefd ! Wat een schatje.
Onze vraaghoe gaat het verder in zijn werk ?
Wij zijn erg benieuwd ook wat de wachttijd en kosten zijn. Wij horen graag spoedig bericht.
Alvast bedankt.
Groetjes,
Esther van Paassen
06-52025859