GRIEKSE ZWERFHONDEN » BLOG EN SUCCESVERHALEN » Franky, wat ben ik blij met jou!

Franky, wat ben ik blij met jou!

Gepubliceerd op 23 maart 2019 om 01:27

Lieve Franky,

Je bent alweer 7 maanden, waarvan je nu bijna 3 maanden bij mij woont. Als ik terugdenk aan eind december, toen jij bij mij kwam, zie ik een kleine bange hond voor mij. Je oren hingen plat langs je kop, en je ogen waren enorm van de angst. Vooral je lange snorharen vielen me op, hierdoor leek je in mijn ogen op een soort serieuze professor.
Het vorige hondje dat ik voor Monemvasia had opgevangen als gastgezin, was binnen een uur ontspannen en lag toen al met mij op de bank te knuffelen. Ik had gedacht dat dat met jou ook wel zou gebeuren, maar jij bleef de hele nacht onder het bed liggen, waar ik dan ook maar onder kroop om je te aaien. De volgende dag, toen we op reis gingen naar Groningen, kroop je wel direct bij mij op schoot en begon je wat te ontspannen en sindsdien ben je mij ook niet meer uit het oog verloren, overal waar ik heen liep, liep jij mij achterna.

Ik stond versteld van hoe snel je al dingen kon leren, je kon in de eerste week al netjes naar je plaats, je kon al zitten en wachten. Toen ik je zitten aanleerde en je het voor het eerst goed deed, was ik zo enthousiast, je bleef netjes zitten, hield je kop schuin en je oortjes gingen omhoog. Sindsdien staan ze daar altijd, vrolijk omhoog. Het was toen dat ik verkocht was en het steeds moeilijker voor mij werd dat er een eventueel adoptiegezin zou komen voor jou.
Ik was gastgezin geworden om hondjes een fijn begin in Nederland te geven, maar het was niet mijn intentie om mij voor de komende 10 à 15 jaar te binden aan een hondje. Door jou was ik helemaal in de war en moest ik gaan overwegen of ik de komende jaren dan toch maar zou gaan wijden aan de zorg voor een hond. Door te veel waarde te hechten aan meningen van anderen (“Je bent te jong om hondeneigenaar te worden”) en te weinig naar mijn eigen gevoel te luisteren (“ik wil Franky voor altijd houden”) verliep het proces van een beslissing maken wat lang, maar ik heb nog geen moment spijt gehad van het feit dat ik jou heb mogen adopteren lieve Franky, want o wat ben ik blij met jou!

Voor veel dingen was je nog heel bang toen je hier net was, maar inmiddels durf jij in de metro, op het schoolplein, over straat, met kinderen, onder de paraplu, achter een voetbal aan, met de andere honden en alleen thuis. Voor lichten, reflecties en schaduwen ben je bang, maar met alle tips van de gedragstherapeut gaat het steeds beter. Bij de hondencursus ben jij een van de beste van de klas en we wandelen samen veel door het bos waarbij je mij altijd goed in de gaten blijft houden. Je groeit als kool en mijn armen zijn inmiddels tot maatje ‘hulk’ gegroeid door jou op en neer te tillen op de trap. Ik kan mij geen mooiere, eigenwijzere en lievere hond wensen dan jij, ik kijk uit naar al de jaren die voor ons klaar liggen.

Dank aan alle lieve vrouwen van Monemvasia die het mogelijk hebben gemaakt dat Franky bij mij kon blijven.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.