GRIEKSE ZWERFHONDEN » GEBEURTENISSEN

Bezoek Monemvasa Juli 2019

Hoi! Mijn naam is Mandy Pelle-Beets

Vrijwilliger en foster voor stichting zwerfhondjes Monemvasia. Ik ben van 11 Juli tot en met 15 Juli op bezoek geweest, om mee te lopen en Suzan te helpen in het asiel.

Ik zal jullie meenemen van dag tot dag :)

Donderdagochtend vertrokken wij met het vliegtuig, 06.30 de lucht in, om om 12.00 te landen op Kalamata, vanaf Kalamata is het nog zo een 2.5 uur rijden.

Eenmaal aangekomen in Monemvasia haalde Suzan ons direct op, even wat gegeten en de vaste straathonden ontmoet, er zijn in totaal 4, deze worden verzorgd en gevoerd, 4 is ook wel de max, als er teveel straathonden zijn zijn er ''mensen'' (monsters) die gif gaan strooien. Na het eten direct door naar het asiel, kluiven mee, speelgoed en ga zo maar door, Eindelijk was ik er! Je hebt er een beeld van in je hoofd, maar de realiteit is anders.... Wat een lieve schatten! Ik heb heerlijk geknuffeld met de volwassen honden en de pups. 

Vrijdag een dagje voor onszelf, we zijn wezen genieten op het strand, en later in de middag weer vertrokken naar het asiel, honden voeren, vers water en vooral weer heel veel knuffels <3 Laat in de avond kregen wij een bericht van Suzan, ze was gebeld omdat ze gehuil hadden gehoord vanuit een vuilnisbak, wat bleek? Er was 1 pup in een zak gedumpt in de vuilniszak, niet ouder dan 2 dagen... de pup had 2 wonden, een wond onder haar oortje, en een in haar nek, hoe dat daar is gekomen? Je wilt het niet bedenken... Waarschijnlijk toegebracht door een mens



Zaterdagochtend vroeg vertrokken we naar de dierenarts, de pup had gelukkig de nacht overleefd, ook hadden we 4 pups en moederhond mee om te laten chippen, vaccineren, en voor controle. De rit naar de dierenarts duurde ong 30 minuten, in Monemvasia zelf is er geen dierenarts. Het advies van de dierenarts voor de pup was zo veel mogelijk warm houden, en voeden, de pup was nog te klein om te ''opereren'' De andere kleintjes en moederhond waren gezond, zij worden nu klaargestoomd voor hun reis naar Nederland

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Einde van de middag vertrokken we naar Neapoli, een dorp wat op ongeveer 45 minuten rijden van Monemvasia ligt, Suzan was gebeld dat er 7 pups langs de weg leefden, 1 pup was helaas al aangereden en overleden, na enig zoekwerk de pups gevonden, wat een moppies, ze waren lief, enthousiast en ontzettend onderzoekend, we hebben alle 7 pups meegenomen en naar het asiel gebracht waar ze nu veilig zijn, de pups werden geschat op zo een 5 weken oud.

 

Zondag, onze laatste dag, in de ochtend alvast alles gereed maken voor de pups die maandag mee terug gaan met ons, maar liefst 6 ukkies, het gevoel dat je iets doet is zo ontzettend fijn :)

Zondagmiddag werd Suzan weer gebeld, door de politie, toeristen hadden een aangereden hond gevonden, het zag er verschrikkelijk uit, het ging om haar achterpoot, het bot stak eruit, en menig mens is er langs gereden zonder wat te doen, dat verzin je toch niet?? Op de zondag was er nergens een dierenarts te bereiken, niemand nam op, suzan heeft de hond meegenomen naar haar huis, en daar verzorgd, met het idee dat we maandagochtend vroeg naar de dierenarts in Sparti gaan, deze arts is de enige die de juiste middelen heeft om te opereren, maar dat was nog dik 1 uur rijden. 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Maandagochtend vroeg vertrokken, 6 pups mee om naar Nederland toe te gaan, en het gewonde meisje van 10 maanden oud, ik zal de erge foto's achterwege laten, maar geloof mij, het was verschrikkelijk!

Aangekomen bij de dierenarts, we waren bang dat haar poot misschien geamputeerd moest worden, maar de arts zei dat hij zijn best ging doen om haar pootje te redden, We hebben haar bij de dierenarts achtergelaten, we moesten natuurlijk door. Ik verklap alvast, haar pootje is gered <3 en ze is nu bij Suzan thuis om aan te sterken en te revalideren

Op het vliegveld aangekomen alles ingecheckt, de vlucht is goed verlopen, de aankomst op Schiphol is altijd geweldig, adoptanten zijn altijd zo ontzettend blij als ze hun pups in hun armen kunnen sluiten

Hieronder zie je een video van het gehele asiel, om een indruk te krijgen hoe het eruit ziet. Er word kneiterhard gewerkt aan uitbreidingen, na deze dagen wil ik mezelf als vrijwilliger nog harder inzetten voor de stichting en voor Suzan, Suzan is een topper, ze zet zichzelf geheel opzij, en haar wereld draait om de honden, ik ben blij dat ik haar heb mogen ontmoeten, en ik ga zeker terug!